Posts tonen met het label songtekstvertalen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label songtekstvertalen. Alle posts tonen

maandag 20 september 2010

Se fosse per sempre - Biagio Antonacci

Titel: Als het voor altijd was

Tweede nummer van het album "Inaspettata".




Se l'amor si paga dopo
Noi senza inferno
non resteremo
Se l'amor mi costa questo
Non voglio sconto
voglio pagare
IO
Innocente mai mai
Invadente mai mai
Prigioniero mai mai
Non regalo mai mai
Fuori tempo mai mai
Non ritardo mai mai
Non dipendo mai mai
Non ho pace mai mai
E se fosse per sempre...
mi stupirei!
e se fosse per sempre...
ne gioirei
Perché quando mi rubi...
e mi stacchi dal mondo
Sale forte l'umore...
e l'amore va in sole
Tra la polvere del mondo
Mi son trovato
e ho camminato
Nelle mani avevo fiori
e tante scuse
per non morire
TU
Disillusa mai mai
Esordiente mai mai
regolare mai mai
indecente mai mai
Non mi perdi mai mai
Ma non perdi mai mai
Non confessi mai mai
Non subisci mai mai
E se fosse per sempre...
ne gioirei
e se fosse per sempre...
mi stupirei!
Perché quando mi rubi...
e mi stacchi dal mondo
Sale forte l'umore...
e l'amore va in sole
Mia divinità...
a corrente continua
mia che come te...
non ne fanno mai più
NOI
profumiamo insieme
di un'essenza che resta
cosa vuoi che sia...
la diversità
E se fosse per sempre
mi stupirei
e se fosse per sempre

Als de liefde later betaald wordt
Kunnen wij de hel
niet ontlopen
Als de liefde mij dit kost
Dan hoef ik geen korting
dan wil ik betalen
IK
Onschuldig nooit nooit
Bemoeial nooit nooit
Gevangene nooit nooit
Ik schenk niets nooit nooit
Buiten tijd nooit nooit
Ik kom niet te laat nooit nooit
Ik ben nooit afhankelijk nooit nooit
Ik heb geen rust nooit nooit
En als het voor altijd was…
zou het mij verbazen!
en als het voor altijd was…
zou ik me erop verheugen
Want als je me steelt…
en me lostrekt van de wereld
Gaat het humeur de hoogte in…
en de liefde in de zon
Tussen het stof van de wereld
Heb ik mezelf aangetroffen
en ik heb gelopen
In mijn handen had ik bloemen
en vele smoezen
om niet te sterven
JIJ
Teleurgesteld nooit nooit
Beginneling nooit nooit
gewoontjes nooit nooit
onbehoorlijk nooit nooit
Je verliest me nooit nooit
Nee verliezen doe je nooit nooit
Je bekent niet nooit nooit
Je gaat niet ten onder nooit nooit
En als het voor altijd was…
zou ik me erop verheugen
En als het voor altijd was…
zou het mij verbazen!
Want als je me steelt…
en me lostrekt van de wereld
Gaat het humeur de hoogte in…
en de liefde in de zon
Mijn goddelijkheid…
op lopende rekening
de mijne, want zoals jij…
maakt men ze niet meer
WIJ
laat ons samen een geur verspreiden
die blijft
wat wil je dat…
de verscheidenheid is
En als het voor altijd was…
zou het mij verbazen!
en als het voor altijd was…

maandag 26 juli 2010

Fotografia - Biagio Antonacci

Titel: Foto

Speciaal voor Sandra die dit zo'n mooi nummer vindt: een emotionele wals van Biagio, verborgen op het album "Vicky Love" uit 2007. Het nummer stamt al uit 1991, maar was nooit eerder vrijgegeven.




Ti guardo, ti sento, ti muovi,
Nostalgia, malinconia, fotografia.
Ti parlo, mi senti,
rispondi,
Hai messo già la bocca mia
sopra la tua.
Ero un po’ più bello
Tu sei senza età.
Strano il tuo cappello
L’hai lasciato qua.
Ti chiamo, non chiamo, vediamo,
adesso sei vicino a me, non lo sai,
ti bacio, mi baci,
ci amiamo
Tu sei qui
dentro una mia fotografia.
C’era un forte sole
Io cantavo già
Sognavamo quello
che adesso forse abbiamo già.
Ero un po’ più bello
Tu sei senza età.
Strano il tuo cappello
L’hai lasciato qua.

Ik kijk naar je, hoor je, je beweegt,
Nostalgie, melancholie, foto.
Ik praat met je, je hoort me,
je geeft antwoord,
Je hebt mijn mond al
op de jouwe gezet.
Ik was toen nog wat knapper
Jij bent leeftijdloos.
Vreemd jouw hoed
Je hebt ‘m hier gelaten.
Ik roep je, roep niet, we zien wel,
nu ben je dicht bij me, je weet het niet,
ik kus je, jij kust me,
we hebben elkaar lief.
Jij bent hier
op een van mijn foto’s.
Er was een brandende zon
Ik zong al
We droomden van iets
wat we nu misschien al hebben.
Ik was toen nog wat knapper
Jij bent leeftijdloos.
Vreemd jouw hoed
Je hebt ‘m hier gelaten.

woensdag 21 juli 2010

Avrai - Claudio Baglioni

Titel: Je zult het krijgen

Veel verzoekjes voor klassiekers de laatste tijd. Hieronder het nummer Avrai, van Baglioni uit 1982. Zoals uit de bijzonder poetische tekst af te leiden is, geschreven voor zijn toen heel jonge zoontje. De video is opgenomen in de oude haven van Trieste.




Avrai sorrisi sul tuo viso
come ad agosto grilli e stelle
storie fotografate
dentro un album rilegato in pelle
tuoni d'aerei supersonici
che fanno alzar la testa
e il buio all'alba
che si fa d'argento alla finestra
avrai un telefono vicino
che vuol dire già aspettare
schiuma
di cavalloni pazzi
che s'inseguono nel mare
e pantaloni bianchi
da tirare fuori
che è già estate
un treno per l'America
senza fermate
avrai due lacrime più dolci
da seccare
un sole che si uccide
e pescatori di telline
e neve di montagne
e pioggia di colline
avrai un legnetto di cremino
da succhiare
avrai una donna acerba
e un giovane dolore
viali di foglie in fiamme
ad incendiarti il cuore
avrai una sedia per posarti ore
vuote come uova di cioccolato
ed un amico che ti avrà deluso
tradito ingannato.
Avrai avrai avrai
il tuo tempo per andar lontano
camminerai dimenticando
ti fermerai sognando
avrai avrai avrai
la stessa mia triste speranza
e sentirai di non avere amato
mai abbastanza
se amore amore avrai
avrai parole nuove da cercare quando viene sera
e cento ponti da passare
e far suonare la ringhiera
la prima sigaretta che ti fuma
in bocca un po' di tosse
Natale di agrifoglio
e candeline rosse.
Avrai un lavoro da sudare
mattini fradici di brividi
e rugiada
giochi elettronici
e sassi per la strada
avrai ricordi di ombrelli
e chiavi da scordare
e avrai carezze
per parlare con i cani
e sarà sempre di domenica domani
e avrai discorsi
chiusi dentro
e mani che frugano
le tasche della vita
ed una radio per sentire
che la guerra è finita.
Avrai avrai avrai
il tuo tempo per andar lontano
camminerai dimenticando
ti fermerai sognando
avrai avrai avrai
la stessa mia triste speranza
e sentirai di non avere
amato mai abbastanza
se amore amore amore avrai.

Er zullen glimlachen op je gezicht komen
zoals krekels en sterren in augustus fotoverhalen
in een ledergebonden album
het gedonder van supersonische vliegtuigen
dat je omhoog laat kijken
en de duisternis van de ochtendschemering
dat tot zilver wordt op het raam
er zal een telefoon naast je staan
wat betekent dat je al wachten moet
‘t schuim van
krankzinnige overslaande golven
die elkaar achtervolgen in de zee
en witte broeken
die weer uitgehaald moeten worden
want de zomer is weer daar
een trein naar Amerika
zonder haltes
je zult twee zoetere tranen krijgen
om op te laten drogen
een zon die zich sterven laat
en mosselvissers
en sneeuw van de bergen
en regen van de heuvels
je zult een ijsje op een stokje krijgen
om op te zuigen
je zult een onrijpe vrouw hebben
en een jonge pijn,
lanen met vlammende bladeren
die je hart laten ontbranden
een stoel zul je hebben om uren in te zitten
uren leeg als chocolade-eitjes
en een vriend die je teleurgesteld,
verraden en bedrogen heeft.
Je zult zult zult
jouw tijd krijgen om ver weg te gaan
terwijl je loopt zul je vergeten
en dromend blijf je stil staan
je zult zult zult
dezelfde trieste hoop er op na houden als ik
en voelen dat je nooit
genoeg lief gehad hebt
zodra je dé liefde, liefde vindt
je zult nieuwe woorden moeten zoeken
als het avond wordt
en honderd bruggen overgaan
en de balustrade laten klinken
je zult een beetje hoesten als de rook
van je eerste sigaret je mond in gaat
Kerstmis met hulsttakken
en rode kaarsen.
Je zult werk vinden waarvan je zweten moet
en ochtenden vochtig van de rillingen
en van dauw
elektronische spelletjes
en stenen voor onderweg
je zult herinneringen hebben aan paraplu’s
en sleutels om te vergeten
e je zult gaan strelen
om met de honden te spreken
en morgen zal altijd als zondag zijn
je zult van binnen
opgesloten gesprekken hebben
en handen die de zakken
van het leven doorzoeken
en een radio om te horen
dat de oorlog voorbij is.
Je zult zult zult
jouw tijd krijgen om ver weg te gaan
terwijl je loopt zul je vergeten
en dromend blijf je stil staan
je zult zult zult
dezelfde trieste hoop er op na houden als ik
en voelen dat je nooit
genoeg lief gehad hebt
als je dé liefde, liefde vindt.

Caruso - Lucio Dalla

Titel: Caruso

Tijd voor een klassieker. Live uitvoering van Caruso in Verona door Lucio Dalla:




Qui dove il mare luccica
e tira forte il vento
su una vecchia terrazza
davanti al golfo di Surriento
un uomo abbraccia una ragazza
dopo che aveva pianto
poi si schiarisce la voce
e ricomincia il canto.
Te voglio bene assaie
ma tanto tanto bene sai
è una catena ormai
che scioglie il sangue
dint'e vene sai
Vide le luci in mezzo al mare
pensò alle notti
là in America
ma erano solo le lampare
e la bianca scia di un'elica
sentì il dolore nella musica
si alzò dal pianoforte
ma quando vide la luna
uscire da una nuvola
gli sembrò dolce anche la morte
guardò negli occhi la ragazza
quegli occhi verdi come il mare
poi all'improvviso uscì una lacrima
e lui credette di affogare.
Te voglio bene assaie
ma tanto tanto bene sai
è una catena ormai
che scioglie il sangue
dint'e vene sai.
Potenza della lirica
dove ogni dramma è un falso
che con un pò di trucco
e con la mimica
puoi diventare un altro
ma due occhi che ti guardano
così vicini e veri
ti fan scordare le parole
confondono i pensieri
così diventa tutto piccolo
anche le notti là in America
ti volti e vedi la tua vita
come la scia di un'elica
ma si è la vita che finisce
ma lui non ci pensò poi tanto
anzi si sentiva già felice
e ricominciò il suo canto.
Te voglio bene assaie
ma tanto tanto bene sai
è una catena ormai
che scioglie il sangue
dint'e vene sai

Hier waar de zee fonkelt
en de wind hard waait
op een oud terras
aan de golf van Sorrento (bij Napels)
omarmt een man een meisje
dat net gehuild heeft
vervolgens schraapt hij de keel
en begint weer te zingen.
Ik hou heel veel van je
zo ontzettend veel, weet je dat
het voelt al als een keten
waardoor het bloed
in de aders oplost, weet je dat.
Hij zag de lichten midden op zee
en dacht aan de nachten
daarginds in Amerika
maar het waren slechts vissersboten
en de witte kielzog van een schroef
hij voelde de pijn in de muziek
en stond op van de piano
maar toen hij de maan
zag verschijnen vanachter een wolk
leek zelfs de dood hem fijn
hij keek het meisje in de ogen
die ogen, groen als de zee
toen liet ze plotseling een traan vrij
en hij dacht dat hij stikte.
Ik hou heel veel van je
zo ontzettend veel, weet je dat
het voelt alsof je vastgeketend bent
waardoor het bloed in je aders
oplost, weet je dat.
De macht van de opera
waarbij elk toneelstuk vals is
en je met een beetje schmink
en mimiek
iemand anders kunt worden
maar twee ogen die je aankijken
zo dichtbij en oprecht
laten je de woorden vergeten
verwarren de gedachten
en zo wordt alles klein
zelfs die nachten daarginds in Amerika
je draait je om en ziet je leven
als de kielzog van een schroef
maar ja, het is het leven dat eindigt
maar hij dacht er niet veel aan
hij voelde zich zelfs al gelukkig
en begon weer te zingen.
Ik hou heel veel van je
zo ontzettend veel, weet je dat
het voelt al als een keten
waardoor het bloed
in de aders oplost, weet je dat.

Sei bellissima - Dolcenera

Titel: Je bent ontzettend mooi

Een klassieker uit de zeventiger jaren van Loredana Bertè, hier in de schitterende uitvoering van Dolcenera.




Che strano uomo avevo io
con gli occhi dolci
quanto basta
per farmi dire sempre
sono ancora tua
e mi mancava
il terreno
quando si addormentava
sul mio seno
e lo scaldavo
al fuoco umano
della gelosia
che strano uomo avevo io
mi teneva sotto braccio
e se cercavo
di essere seria
per lui ero solo un pagliaccio
e poi a letto mi diceva sempre
non vali che un po' più di niente
io mi vestivo di ricordi
per affrontare il presente
e ripensavo ai primi tempi
quando ero innocente
a quando avevo nei capelli
la luce rossa dei coralli
quando ambiziosa come nessuna
mi specchiavo nella luna
e lo obbligavo
a dirmi sempre
Sei bellissima
sei bellissima
accecato d'amore
mi stava a guardare
sei bellissima
sei bellissima
na na na na na na na
na na na na na na
na na
na na
sei bellissima
sei bellissima
e a letto io ero la schiava
e lui il padrone
Sei bellissima
Bellissima

Wat voor een vreemde man had ik toch
met van die lieve ogen,
die voldoende waren
om mij altijd te laten zeggen
ik ben nog steeds de jouwe
en ik had geen
vaste grond meer onder m’n voeten
als hij in slaap viel
op mijn borst
en ik warmde ‘m op
met het menselijke vuur
van de jaloezie
wat voor een vreemde man had ik toch
hij hield me onder de duim
en als ik eens probeerde
om serieus te zijn
was ik voor hem maar een grapjas
en dan zei hij in bed altijd tegen me
je bent maar ietsje meer dan niets waard
ik bekleedde me met herinneringen
om het heden aan te kunnen
en ik dacht weer aan het begin
toen ik nog onschuldig was
en in mijn haar
het rooie licht van koraal had
toen ik eerzuchtiger dan wie ook
mezelf spiegelde aan de maan
en hem verplichtte
om steeds tegen mij te zeggen
Je bent ontzettend mooi
je bent ontzettend mooi
verblind door liefde
zat hij me aan te kijken
je bent ontzettend mooi
je bent ontzettend mooi
na na na na na na na
na na na na na na
na na
na na
je bent ontzettend mooi
je bent ontzettend mooi
en in bed was ik de slavin
en hij de meester
Je bent ontzettend mooi
Ontzettend mooi

Gli ostacoli del cuore - Elisa & Ligabue

Titel: de obstakels van het hart




C'è un principio di magia
Fra gli ostacoli del cuore
Che si attacca volentieri
Fra una sera che non muore
E una notte da scartare
Come un pacco di natale.
C'è un principio d'ironia
Nel tenere coccolati
I pensieri più segreti
E trovarli già svelati
E a parlare ero io
Sono io che li ho prestati.
Quante cose
che non sai di me
Quante cose che non puoi sapere
Quante cose
da portare nel viaggio insieme.
C'è un principio di allegria
Fra gli ostacoli del cuore
Che mi voglio meritare
Anche mentre guardo il mare
Mentre lascio naufragare
Un ridicolo pensiero.
Quante cose
che non sai di me
Quante cose che non puoi sapere
Quante cose
da portare nel viaggio insieme.
Quante cose
che non sai di me
Quante cose devi meritare
Quante cose
da buttare nel viaggio insieme.
C'è un principio di energia
Che mi spinge a dondolare
Fra il mio dire ed il mio fare
E sentire fa rumore
Fa rumore camminare
Fra gli ostacoli del cuore.
Quante cose
che non sai di me
Quante cose che non puoi sapere
Quante cose
da portare nel viaggio insieme.
Quante cose
che non sai di me
Quante cose che non vuoi sapere
Quante cose
da buttare nel viaggio insieme.

Er is een magisch begin
tussen de obstakels van het hart
waar men met plezier heen grijpt
tussen een avond die niet ten einde komt
en een uit te pakken nacht
als een kerstcadeau.
Er is een ironisch begin
zo zoet om aan te pakken
de diepste geheime gedachten
erachter komen dat ze al onthuld zijn
en ik was degene die sprak
ik ben het die ze geleend heeft.
Er zijn zoveel dingen
die je niet weet van mij
zoveel dingen die je niet kunt weten
zoveel dingen
om op onze reis mee te nemen.
Er is een vrolijk begin
tussen de obstakels van het hart
dat ik verdienen wil
zelfs terwijl ik naar de zee kijk
terwijl ik een belachelijke gedachte
laat zinken.
Er zijn zoveel dingen
die je niet weet van mij
zoveel dingen die je niet kunt weten
zoveel dingen
om op onze reis mee te nemen.
Er zijn zoveel dingen
die je niet weet van mij
zoveel dingen
die je moet verdienen
om in onze reis te storten.
Er is een begin van energie
dat me heen en weer laat zwaaien
tussen wat ik zeg en doe
en voelen maakt geluid
lopen maakt geluid
tussen de obstakels van het hart.
Er zijn zoveel dingen
die je niet weet van mij
zoveel dingen die je niet kunt weten
zoveel dingen
om op onze reis mee te nemen.
Er zijn zoveel dingen
die je niet weet van mij
zoveel dingen die je niet weten wilt
zoveel dingen
om in onze reis te storten.

Il regalo più grande - Tiziano Ferro

Titel: Het grootste cadeau




Voglio farti un regalo
Qualcosa di dolce
Qualcosa di raro
Non un comune regalo
Di quelli che hai perso
Mai aperto
O lasciato in treno
O mai accettato
Di quelli che apri e poi piangi
Che sei contenta e non fingi
In questo giorno di metà settembre
Ti dedicherò
Il regalo mio più grande
Vorrei donare
il tuo sorriso alla luna perché
Di notte chi la guarda
possa pensare a te
Per ricordarti che
il mio amore è importante
Che non importa ciò che dice la gente
Perché tu mi hai protetto
con la tua gelosia che anche
Che molto stanco il tuo sorriso
non andava via
Devo partire però so nel cuore
La tua presenza è sempre arrivo
E mai partenza
Il regalo mio più grande
Il regalo mio più grande
Vorrei mi facessi un regalo
Un sogno inespresso
Donarmelo adesso
Di quelli che non so aprire
Di fronte ad altra gente
Perché il regalo più grande
È solo nostro per sempre
Vorrei donare
il tuo sorriso alla luna perché
Di notte chi la guarda
possa pensare a te
Per ricordarti che
il mio amore è importante
Che non importa ciò che dice la gente
Perché tu mi hai protetto
con la tua gelosia che anche
Che molto stanco il tuo sorriso
non andava via
Devo partire però so nel cuore
La tua presenza è sempre arrivo
E mai
E se arrivasse ora la fine
Che sia in un burrone
Non per volermi odiare
Solo per voler volare
E se ti nega
tutto questa estrema agonia
E se ti nega
anche la vita respira la mia
E stavo attento a non amare
prima di incontrarti
E confondevo la mia vita
con quella degli altri
Non voglio farmi più del male adesso
L'amore amore
Vorrei donare
il tuo sorriso alla luna perché
Di notte chi la guarda
possa pensare a te
Per ricordarti che
il mio amore è importante
Che non importa ciò che dice la gente
E poi l'amore dato amore preso
amore mai reso
Amore grande come il tempo
che non si è arreso
Amore che mi parla
coi tuoi occhi qui di fronte
Sei tu sei tu sei tu sei tu sei tu
Il regalo mio più grande

Ik wil je een cadeau geven
iets zoets
iets wat je niet vaak ziet
niet zomaar een gewoon cadeau
iets wat je al eens verloren bent
of nog nooit geopend hebt
hebt laten liggen in de trein
of nooit aanvaardt hebt
iets waarvan je huilen moet als je het opent
waar je oprecht blij van wordt
op deze dag, halverwege september
zal ik je
mijn allergrootste cadeau schenken
Ik zou de maan jouw glimlach willen schenken
zodat iedereen
die er 's nachts naar kijkt
aan jou kan denken
zodat jij weer weet
dat mijn liefde belangrijk is
dat het niets uitmaakt wat de mensen zeggen
want met jouw jaloezie heb je me beschermd
en hoe moe je glimlach ook was
hij ging niet weg
ik moet vertrekken maar weet in mijn hart
dat als jij er bent
er altijd een aankomst is
en nooit vertrek
mijn grootste cadeau
mijn grootste cadeau
Ik wou dat je mij een cadeau gaf
een ontuitgesproken droom
geef me dat nu
iets wat ik
niet openen kan
als andere mensen erbij zijn
want het grootste cadeau
is voor altijd alleen voor ons
Ik zou de maan jouw glimlach willen schenken
zodat iedereen
die er 's nachts naar kijkt
aan jou kan denken
zodat jij weer weet
dat mijn liefde belangrijk is
dat het niets uitmaakt wat de mensen zeggen
want met jouw jaloezie heb je me beschermd
en hoe moe je glimlach ook was
hij ging niet weg
ik moet vertrekken maar weet in mijn hart
dat als jij er bent
er altijd een aankomst is
en nooit
En mocht nu het einde komen
laat het dan in een ravijn zijn
niet uit haat
maar omdat ik vliegen wil
en als deze extreme angst je alles ontzegt
als het leven je zelfs weigert
adem dan het mijne in
ik heb er goed op gelet niemand te beminnen
voordat ik jou tegenkwam
en ik heb mijn eigen leven verwisseld
met dat van anderen
ik wil mezelf geen pijn meer doen nu
de liefde liefde
Ik zou de maan jouw glimlach willen schenken
zodat iedereen
die er 's nachts naar kijkt
aan jou kan denken
zodat jij weer weet
dat mijn liefde belangrijk is
dat het niets uitmaakt wat de mensen zeggen
en dan de gegeven liefde, genomen liefde,
nooit uitgedrukte liefde
liefde groots als de tijd
die zich nooit over heeft gegeven
liefde die tegen mij praat met jouw ogen
hier tegenover mij
jij bent het, jij bent het, jij bent het
het grootste geschenk

La donna cannone - Francesco de Gregori

Titel: De kanonskogelvrouw

Verzoeknummertje van Jasper. Van de zingende dichter de Gregori, dit sprookje. "La donna cannone" is een circusact, waarbij een vrouw uiteraard wordt weggeschoten. Dit verhaal gaat over zo'n (verliefde) vrouw die het circus wil ontvluchten aan het einde van de act.




Butterò questo mio enorme cuore
tra le stelle un giorno,
giuro che lo farò,
e oltre l'azzurro della tenda
nell'azzurro io volerò.
Quando la donna cannone
d'oro e d'argento diventerà,
senza passare per la stazione
l'ultimo treno prenderà.
E in faccia
ai maligni e ai superbi
il mio nome scintillerà,
dalle porte della notte
il giorno si bloccherà,
un applauso del pubblico pagante
lo sottolineerà
e dalla bocca del cannone
una canzone suonerà.
E con le mani amore,
per le mani ti prenderò
e senza dire parole
nel mio cuore ti porterò
e non avrò paura se non sarò
bella come vuoi tu
ma voleremo in cielo
in carne ed ossa, non torneremo....
più, uuu uuu uuu uuu
na na na na na.
E senza fame e senza sete
e senza ali e senza rete
voleremo via.
Così la donna cannone,
quell'enorme mistero volò,
tutta sola
verso un cielo nero nero s'incamminò.
Tutti chiusero gli occhi
nell'attimo esatto in cui sparì,
altri giurarono e spergiurarono
che non erano mai stati lì.
E con le mani amore,
per le mani ti prenderò
e senza dire parole
nel mio cuore ti porterò
e non avrò paura se non sarò
bella come vuoi tu
ma voleremo in cielo
in carne ed ossa, non torneremo....
più, uuu uuu uuu uuu
na na na na na.
E senza fame e senza sete
e senza ali e senza rete
voleremo via.

Ik ga dit enorme hart van mij
op een dag tussen de sterren gooien,
ik zweer, dat ga ik doen,
en voorbij het blauw van de tent
zal ik het blauwe invliegen.
Dat is het moment waarop de kanonskogelvrouw
van goud en zilver wordt,
en zonder langs het station te komen
de laatste trein neemt.
En voor de ogen
van de boosaardigen en hoogmoedigen
zal mijn naam schitteren,
aan de poorten van de nacht
zal de dag blijven doorgaan,
een applaus van het betalende publiek
zal dat benadrukken
en uit het kanonsgat
zal een lied klinken.
En met mijn handen schat,
zal ik jouw handen nemen
en zonder een woord te zeggen
neem ik je mee mijn hart in
en ik zal niet bang zijn
als ik niet zo mooi ben als jij wilt
maar we zullen de hemel invliegen
in levende lijve, en we komen niet terug…
niet meeeeeeer
na na na na.
En zonder honger en zonder dorst
en zonder vleugels en zonder veiligheidsnet
gaan we wegvliegen.
En zo vloog de kanonskogelvrouw,
dat enorme mysterie,
helemaal alleen
op weg de zwarte zwarte hemel in.
Iedereen sloot z’n ogen
op het exacte moment dat ze verdween,
anderen bleven bij hoog en laag beweren
dat ze er nooit bij waren geweest.
En met mijn handen schat,
zal ik jouw handen nemen
en zonder een woord te zeggen
neem ik je mee mijn hart in
en ik zal niet bang zijn
als ik niet zo mooi ben als jij wilt
maar we zullen de hemel invliegen
in levende lijve, en we komen niet terug…
niet meeeeeeer
na na na na.
En zonder honger en zonder dorst
en zonder vleugels en zonder veiligheidsnet
gaan we wegvliegen.