Van de excentrieke Anna Oxa. Het nummer is van het nieuwe album “Tutto l'amore intorno":
Vengo verso di te, un destino naturale... Ti ricordi di me? Credo che sì... Boulevard des Italiennes... Quella musica improvvisa, Vedi? Non piove più... è per noi... è per noi... E’ per noi che una strada si chiude, mentre un'altra nel mondo lontano si perde, dove gli uomini confondono gli uomini, parlandosi lingue diverse... e quest'unione di musica e pioggia da cui mi lascio bagnare, se fossi lo spirito di questa terra, se fossi lo spirito di questa pioggia, lo saprei spiegare... Dall'orizzonte della strada per prima cosa vedo te, dietro la folla, sei sorpreso per le parole che non hai... Tutti hanno fretta e vie di fuga, mi vieni incontro e sei sperduto, in una lacrima sola stai... dentro una lacrima... Saranno tuoi questi giorni di vento, queste limpide gocce tremanti, mille volte cadute dal cielo nei mattini d'inverno... e ora è tuo questo insieme di musica e amore dal quale ci faremo scaldare... Se fossi lo spirito di questo vento, se fossi lo spirito di questa canzone, te lo saprei spiegare... che è per noi, che è tutto per noi, qui intorno... è per noi... C'è una stanza per due in questi alberghi sui viali del mondo... Ti ricordi di me? Io credo che sì... Io credo che sì... Saranno tuoi questi giorni di vento, queste limpide gocce tremanti, mille volte cadute dal cielo nei mattini d'inverno... e ora è tuo questo insieme di musica e amore dal quale ci faremo scaldare... Se fossi lo spirito di questo vento, se fossi lo lo spirito di questa canzone, te lo saprei spiegare... che è per noi, che è tutto per noi, qui intorno… è per noi… | Ik kom naar jou toe, een natuurlijke bestemming… Ken je me nog? Ik denk het wel… Boulevard des Italiennes...(straat in Parijs) Die geïmproviseerde muziek Zie je? Het regent niet meer… het is voor ons… het is voor ons… Het is voor ons dat een straat zich verspert, terwijl een andere verdwijnt in de verre wereld, waarin mensen mensen verwarren, pratend met elkaar in verschillende talen… het is dit samenspel van muziek en regen waardoor ik me laat overspoelen, als ik de geest van deze aarde was, ik de geest van deze regen was, zou ik het wel kunnen uitleggen… Vanaf de horizon van de straat ben jij het eerste dat ik zie, achter de menigte, ben je verrast door de woorden die je ontbreken… Iedereen heeft haast en vluchtwegen, je komt mijn kant op en voelt je verloren, met een enkele traan sta je daar… in een traan… Deze winderige dagen zullen de jouwe zijn, deze heldere rillende druppels, duizend keer uit de hemel gevallen in de winterochtenden… en nu is het van jou dit samenzijn van muziek en liefde waarmee wij elkaar zullen verwarmen… Als ik de geest van deze wind was, ik de geest van dit lied was, zou ik je het wel kunnen uitleggen… want het is voor ons, want het is allemaal voor ons, hier om ons heen… het is voor ons… Er is een kamer voor twee in deze hotels aan de lanen van de wereld… Ken je me nog? Ik denk het wel… Ik denk het wel… Deze winderige dagen zullen de jouwe zijn, deze heldere rillende druppels, duizend keer uit de hemel gevallen in de winterochtenden… en nu is het van jou dit samenzijn van muziek en liefde waarmee wij elkaar zullen verwarmen… Als ik de geest van deze wind was, ik de geest van dit lied was, zou ik je het wel kunnen uitleggen… want het is voor ons, want het is allemaal voor ons, hier om ons heen… het is voor ons… |
